Geschreven in een periode met liefdesverdriet, om eea los te kunnen laten

Speelbal

Denkend aan alles wat er was,
De tedere momenten,
het vertrouwen,
de oprechte eerlijkheid
en de afgebroken muren.

Te snel opgebouwd,
weggevaagd in een nacht,
door een enkele ontmoeting.

Jij die ik zo liefheb,
die zo diep in me kroop.
Mijn gevonden gelijke.
Die me liet opbloeien als nooit tevoren.
Voor wie ik sterven zou,
Dood, hemel en hel zou trotseren.

De diepe pijn die jullie deden,
De dolk in de rug en het hart.

Ik laat je los,
al zal het hart dat nooit kunnen.
Het hart dat brandt van liefde en pijn,
verlangend naar wat was,
en nooit meer zijn zal.

Een eeuwige speelbal
Van een hartverscheurend lot,
bestemming onbekend

Merlijn
28-01-2007